crónica compostelana (IV)
Veo a burocracia dominar ós artistas e ós ensinhos máis doados de tradizón
E seméllame o sistema unha cidade sen goberno nas máns dos máis cadrados
E quero esquecer as verbas máis cheas de queixas e de planificacións sen lindes.
O coñecemento mesmo está en perigro de definizón. Na beleza refúxome o tempo que poda.
