crónica compostelana (IV)

Veo a burocracia dominar ós artistas e ós ensinhos máis doados de tradizón

E seméllame o sistema unha cidade sen goberno nas máns dos máis cadrados

E quero esquecer as verbas máis cheas de queixas e de planificacións sen lindes.

O coñecemento mesmo está en perigro de definizón. Na beleza refúxome o tempo que poda.

Deja un comentario

Archivado bajo anteUtopia, culture's distortion, Education, Poetry, politics, TAZ, Urban Culture

Deja una respuesta

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s